Odd Fellows

Paardrijden voor mensen met een beperking

Utrechtse Odd Fellows.
Een middag bij Stichting Ariane de Ranitz.


Een zonnige zondagmiddag begin juli. In Groenekan, een plaats even ten noorden van Utrecht. Een manege. Paardrijden voor mensen met een beperking.

De slotdag van de Stichting Ariane de Ranitz op 2 juli 2017 wordt bijgewoond door zusteren en broederen van de Utrechtse loges (Dr. Aletta Jacobs Rebekkah Loge en Sic Semper Loge). Zij genieten van deze slotdag, evenals de ruiters, hun familie en vrienden, de vrijwilligers, de bestuursleden.

Paarden met mooi ingevlochten manen, met vrolijk gespitste oren. Ruiters met een beperking en met heel blije en ook gespannen gezichten tonen wat zij het afgelopen jaar hebben geleerd. Dát zien de vrijwilligers en de bezoekers. De ruiters rijden hun ereronden, zij groeten de bezoekers na het laten zien van hun kunnen, hun vaardigheden met de paarden. Zij nemen het overweldigend applaus in ontvangst. Ruiters met een beperking, lichamelijk of geestelijk of beide, tonen met terechte trots hun prestaties aan het publiek, bestaande uit familie en vrienden en Odd Fellows. De vrijwilligers begeleiden de ruiters in de ‘bak’. Met elke ruiter loopt (of rent) ten minste één vrijwilliger mee. De ruiters genieten zeer zichtbaar en het publiek eveneens. Een heel blije sfeer in de manege, dat dit allemaal mogelijk is en mogelijk wordt gemaakt.

Neem bijvoorbeeld Lies. Zij is de oudste ruiter in leeftijd met haar 74 jaar. Zij rijdt al 32 jaar bij Stichting Ariane de Ranitz. Zij geniet ten volle, zowel vóór haar ronde als daarna. Telkens zegt zij “Mooi hé? Ja! Mooi!” En zo is het. Prachtig om al die gespannen gezichten te zien tijdens het rijden en bij het groeten van het publiek al die blije en opgeluchte, ontspannen en vooral stralende gezichten! Dát is genieten, voor de ruiters en voor het publiek. Kijken naar déze ruiters doet de uren verglijden en geven vreugde. De ruiter, die het langste lid is, is Pieter. Hij rijdt nu 43 jaar bij Stichting Ariane de Ranitz en nog altijd met veel voldoening.

Dan wordt het paard van het jaar gekozen. Dit jaar is dat Melody, een Fjord. Een prachtig paardje, dat zijn (haar?) lint omgestrikt krijgt. Kyran, de ruiter van het jaar 2016, geeft zijn wisseltrofee door aan Elly, de ruiter van het jaar 2017, en ontvangt een kleinere trofee als herinnering als deze wisseltrofee.

Daarna ontvangen alle ruiters hun diploma voor het jaar 2016-2017, dat zij trots aan hun familie en aan het publiek laten zien.

Nu hebben zij vakantie. Dat is niet wat zij echt willen. Wat zij echt willen is paardrijden, ook in de zomermaanden. Toch is het vakantie, voor iedereen, inclusief de paarden. In september gaat het nieuwe seizoen weer van start. Dan gaat Stichting Ariane de Ranitz haar 50e jaar in. Een mooi jubileum, dat in de zomer van 2018 wordt gevierd.
 
                                          
                                        

De Sic Semper Loge biedt een heel mooie cheque aan en in zijn toespraak zegt Voorzittend Meester Ruud, dat hij hoopt op een langjarige verbinding met deze ruiters en met diegenen die dit mogelijk maken. Dat het zo moge zijn.